1 jaar later – De start van ons huisonderwijs

Het was april 2014. Na een rampzalige dag waarbij onze oudste weer ontroostbaar was door het gepest op school, en onze jongste doordraaide door het harde werk dat er van hem gevraagd werd, was ik er klaar mee. Fight or Flight? Wat was de juiste keuze? Voor mij? Voor hen? 1 zoektocht op Google later en het antwoord was overduidelijk, het werd Fight en Flight. “Vluchten” als in, geen school meer ons en kiezen voor huisonderwijs. “Vechten” als in, het zou er niet makkelijker op worden, maar hopelijk wel beter.

Met moeite haalden we het einde van het schooljaar, maar die twee maanden gebruikte ik wel om de informatie te verzamelen die ik nodig had. Aan welke regels moesten we voldoen wanneer we kozen voor huisonderwijs? Welke vrijheden hadden we? Ik bestelde een hele resem schoolboeken (waar we, zou later blijken), maar de helft echt van zouden gebruiken, maar ja, we waren nog zoekende. Ik spendeerde dagen op forums en facebook groepen rond huisonderwijs om zo de antwoorden te hebben die ik dacht nodig te hebben (en later te beseffen dat ik nog steeds niet de helft wist van wat me te wachten stond).

Onze huisonderwijs start

Midden augustus begonnen we eraan. Vooral herhalingslessen om te zien waar ze stonden met taal en rekenen. Waar moest ik bijwerken, waar kon ik gerust zijn dat de basis erin zat? Maar vooral, waar ontbrak het zelfvertrouwen dat zo ondermijnd was in het schoolleven? Bij de oudste door het pesten, bij de jongste door zijn DCD.

Lees ook: Autisme diagnose – Eindelijk bevestiging

Het werd een gevecht, elke dag weer, vechten tegen de dagelijkse “dat kan ik niet”, “dat weet ik niet”, “dat lukt me niet”. Maar ook tegen hun getest, hoever konden ze gaan? Konden ze een dagje vrij krijgen of zou mama op haar strepen staan. Zoals ik al zei, ik dacht antwoorden te hebben op alle mogelijke problemen die ik zou tegenkomen, maar vergat dat ik mini-mensjes in huis had met hun eigen vragen en twijfels. Het duurde even, maar stilletjesaan kwamen we in een ritme terecht dat voor ons alle drie werkte. Deschoolen is echt, mensen, twijfel er niet aan, de kinderen moeten leren dat thuisonderwijs niet is als op school, maar ook wij moeten leren dat huisonderwijs niet enkel bestaat uit boekenkennis, maar ook uit doen, zien, ervaren.

Ik heb me vaak afgevraagd waar ik aan begonnen ben. Of ik de juiste beslissing had genomen. Of ze niet beter toch maar … Maar nu, na ons eerste jaar huisonderwijs, kan ik met een gerust hart zeggen dat “Ja, we namen de juiste beslissing.” Het bewijs daarvan? De glimlach die ik elke dag bij mijn kids zie, een glimlach die vaak ontbrak tijdens het schoolgaan. En nu? Nu beginnen we aan ons tweede jaar. HELP!! Of niet? Nee, hoor, just take a deep breath and dive in, mommy, you can do it!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.