Wonderlijke Momenten – Onze vakantie in Arfeuilles, Frankrijk

Na al de examenstress in de laatste maanden van het schooljaar, hadden we het wel verdiend: onze vakantie. We keken er al even naar uit, en na de examens en het behalen van het getuigschrift moest er enkel nog maar ingepakt en afgeteld worden. Dit jaar gingen we weer naar Frankrijk. Naar Arfeuilles deze keer. Een dorpje in de Auvergne-streek. Niet dat we veel van het dorpje gezien hebben, het vakantiehuisje situeerde zich buiten het dorp en we lagen eigenlijk zo goed als afgesloten van de wereld rondom ons. Vandaag heb ik een kort verslagje voor jullie.

Lees ook over onze eerste vakantie in Frankrijk.

Eerst en vooral: wie ging er allemaal mee? Uiteraard mijn man en de kinderen, maar ook mijn broer en zijn drie honden gingen mee. En dat is niet zo simpel als het lijkt, want met drie collies in de auto, was er niet veel plaats meer over voor kofferruimte. Dat betekent dus dat we met twee auto’s onderweg waren: één met de honden en één met de koffers. Nu hebben wij zelf een kleine auto, nu ja, klein, het is een cabrio dus vooral: weinig kofferruimte, en er werd al uitgekeken naar een andere oplossing zoals een aanhangwagen. Op de valreep echter, kreeg mijn broer een bedrijfswagen waar de drie honden mee in konden (in drie benchen, tja, met drie grote honden die niet gewend zijn aan lange autoritten, was dat wel nodig) en wij reden in zijn wagen want die had veel meer kofferruimte.

Rond 6u vertrokken we, en een kleine 13u later kwamen we aan. Lijkt lang, maar geloof me, we namen veel pitstops en waar we vroeger misschien een kwartiertje pauze hielden om even de benen te strekken en te eten, was dat nu al snel iets langer, zodat de honden een wandeling konden maken. Die eerste avond deden we niet veel meer dat uitpakken, en uitrusten. Nu ja, ik toch, de mannen maakten nog een wandeling met de honden in de omgeving. En dat was een thema dat die week heel vaak zou terugkomen. De mannen maakten een uitgebreide wandeling en ik kroop met een boek de tuin in van het vakantiehuisje, want dat is nu eenmaal mijn vakantie. Om even een beeld te geven van de omgeving waar ik kon van genieten aan het vakantiehuisje, kan je hieronder de foto’s zien.

Die laatste foto is van de vijver aan het huisje, en ja, dat is een kikker. Een brulkikker, want lawaai dat die maakten (er waren er meer dan één), je kan het niet geloven. Vooral ‘s avonds kon je ze goed horen, maar dat hoort erbij hé, als je een vakantie in de natuur plant.

Eén keer ging ik ook mee op wandeling en daar zagen we ook prachtige uitzichten zoals je hier kan zien.

De jongens maakten nog veel meer foto’s, vooral om achteraf te kunnen bespreken in hun natuurboek. Die toon ik binnenkort ook nog eens.

Buiten wandelingen maakten we ook een paar uitstapjes. Zo bezochten we Roanne, een stadje in de buurt (nu ja, een half uurtje rijden)

En daar de Auvergne, de streek is waar we vulkanen vinden in Frankrijk, kon een uitstap naar Vulcania zeker niet ontbreken. Heel leerrijk, maar wel allemaal in het Frans. Wat betekent dat mama veel mocht vertalen want Frans is hier zeker geen favoriet vak en ook mijn man verstaat er niet veel van.

En om helemaal de kers op de taart te hebben, groeide ook mijn jongste zoon heel erg. Hij schommelt vanaf nu! Ja, dat lijkt misschien niets bijzonders, maar met zijn 12 jaar heeft hij nooit genoten van schommelen. Hij ging er nooit op en geduwd worden leek helemaal een hel voor hem. Al die controle opgeven, nee, niets voor hem. Maar deze vakantie hadden we een schommel aan een boom in de tuin en laat hij daar nu wel op willen. En wel op geduwd willen worden. Om helemaal emotioneel van te worden. En dat moest uiteraard vereeuwigd worden.

Een heel vruchtbare vakantie dus. Ik kijk al uit naar onze volgende vakantie, hoewel we volgend jaar waarschijnlijk iets dichter bij huis blijven.

20 Replies to “Wonderlijke Momenten – Onze vakantie in Arfeuilles, Frankrijk”

  1. Wat een prachtige omgeving! Fijn dat jullie op de valreep niet met de cabrio hoefden, ik denk dat dat een hoop stress om de honden en koffers scheelt. Dat de pitstops wat langer duurden snap ik helemaal met kinderen én honden 😉

    1. Het scheelde inderdaad een hoop stress. Binnenkort moeten we ook aan een nieuwe wagen want hij zit bijna aan 300.000km. Buiten de voordelen die de cabrio ons geeft, vrees ik dat we toch naar een ander model gaan uitkijken want het plaatsgebrek in de koffer is toch een heel groot nadeel. Ook bij het winkelen.

    1. Het was een oud boerderijtje, ik wil zeggen van de jaren 1700, maar ik durf mij er niet op vastpinnen. Beetje aangepast aan moderne wensen, maar niet zo erg dat het zijn karakter was verloren. Wij waren heel blij daar te kunnen logeren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.