Een wonderlijk jaar – Dag 69 tot 71

Het weekend, een rustige periode zou je denken. Ja, dat viel hier dan wel even tegen.

Zaterdag

Zaterdag was redelijk rustig, ik moest zelfs niet naar de winkel, want dat had mijn man op donderdag al gedaan terwijl ik met de oudste zijn examen Nederlands voorbereidde. Gelukkig maar, want mijn man zou die dag de deur uit zijn voor een cursus voor zijn code 95. Belangrijk voor zijn rijbewijs van de vrachtwagen.

De mannen liepen af en aan om met de hond naar buiten te gaan, of hun eigen ding te doen, terwijl ik profiteerde om het boek Nightfall uit te lezen en een beetje World of Warcraft te spelen. Tja, ieder diertje zijn pleziertje, nietwaar 😉

Zondag

Zondag beloofde een drukke dag te worden, en druk was het inderdaad. Het begon alvast in de ochtend, toen de jongste zijn eerste voetbaltraining had. En niet direct bij de deur, nee, omwille van zijn autisme zochten we een ploeg waar hij zich op zijn plaats zou voelen en dat werd SKa Wachtebeke, toch een 60km van ons vandaan. Na de eerste training was hij zo gelukkig dat hij eindelijk kan gaan voetballen dat hij niet wou wachten met inschrijven, en achteraf zei hij dat het zonde was dat het maar één keer training was per week. Twee keer zou toch zoveel leuker zijn!

Na de voetbal gooide mijn man mij uit de wagen in Gent. Nee, niet echt, maar omdat Wachtebeke en Gent niet echt ver uit elkaar ligt, was het wel gemakkelijk om mij daar af te zetten voor het praatcafé van het VHoV. Net zoals altijd was het een leuke bedoening: bekende gezichten, nieuwe gezichten, allemaal welkom. We hadden dit keer een nieuwe plaats voor het praatcafé in Gent, het Belfort Stadscafé. Na tweemaal in de Vooruit geweest te zijn, wat op zich ook niet slecht was, waren we blij met de verandering. Iets rustiger, en er is een grasveldje vooraan waar kinderen kunnen spelen bij goed weer. Win-win dus. Daarna met de trein naar huis, waar ik eigenlijk zo goed als vanzelf in slaap viel in de zetel. Zo moe was ik van het sociaal zijn. Tja, die huisonderwijzers hé, niet veel gewend 😉 Grapje natuurlijk, we mogen eens lachen.

Maandag

Ook maandag was niet echt een rustige dag. De oudste had zijn eerste gitaarles van het jaar dus hoewel we vakantie hebben, moest dat wel gebeuren. Zelf was ik ook niet thuis. Mijn namiddag spendeerde ik bij nieuwe vrijwilligers voor het VHoV. Altijd belangrijk om elkaar te leren kennen en te weten wat er van elkaar verwacht wordt. Mijn avond spendeerde ik ook aan het VHoV. Boekhouding, Bingel en Kweetet accounts en mails beantwoorden, gelukkig kon ik het rustig aan doen zonder te veel gezeur rond mijn hoofd. Mijn mannen waren bij vrienden naar de voetbal gaan kijken. Zodra ze thuis waren, ging ik met mijn man nog even naar buiten met de hond wandelen. Even met zijn tweetjes tijd maken voor elkaar, dat is ook belangrijk.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.