Een wonderlijk jaar – Dag 72 tot 77

Van Leslie

16 september 2019

Ons weekje vakantie zit er al weer op. Vandaag begonnen we terug aan de lessen en daar heb ik het in een volgende stukje wel over. Ik wil eerst nog even overlopen wat we gedaan hebben in de vakantie.

Dinsdag

Op dinsdag werd er vooral niets gedaan, door mij dan. Het enige dat ik deed was naar de winkel gaan zodat ik alles had wat we nodig hadden voor de uitstappen de volgende dagen. En op het middaguur achter mijn computer zitten om een ticket te bemachtigen voor een indie publishing event in maart. Toch wel interessant om naar toe te gaan als je je eigen boeken wil publiceren. Het is in Londen, vlak voor de London Book Fair, dus nu nog beslissen of ik één dag ga (’s morgens de trein heen en ’s avonds terug), of dat ik twee dagen ga en een dagje naar de boekenbeurs ga. Verder deed ik buiten wat kleine dingen voor het VHoV en de planning voor de volgende week huisonderwijs niets. Na twee dagen heel sociaal geweest te zijn, had ik nood aan even niets doen.

De mannen deden hun eigen ding. De jongste zou normaal zijn eerste blokfluitles krijgen die dag, maar die werd afgelast. De leerkracht geraakte niet op tijd op de muziekschool. Dat moet ook kunnen. De oudste ging wel naar de judo training ’s avonds. De week ervoor was hij niet geweest omwille van zijn examen op woensdag dus het werd dringend tijd dat hij eens ging.

Woensdag – Grotten Van Han

Woensdagochtend stonden we op tijd op. We zouden die dag naar de grotten van Han gaan, maar eerst nog mijn broer oppikken en de hond bij hem afzetten. Bij hem thuis kan ze rustig binnen en buiten lopen met de andere honden, ook als er niemand thuis is. Bij ons thuis zou ze in de bench moeten omdat ze anders het hele huis op stelten zet samen met de katten en dat doen we haar ook niet graag aan.

Van bij mijn broer reden we dan naar Han-sur-Lesse, dezelfde richting uit als een paar weken geleden toen we naar het Euro Space Center reden. We hadden de uitstappen kunnen combineren als we wilden. Nu ja, dat maakt niet uit. We vertrokken wel met regen en zagen ons uitstapje al in het water vallen. Maar volgens onze weer-app zou het in Han-sur-Lesse droog zijn wanneer we aankwamen. En dat was ook zo. Het was niet zo zonnig, maar dat mag de pret niet drukken. Droog is goed genoeg.

In Han aangekomen, besloten we eerst het natuurpark te doen. We namen het busje zodat we naar de uitleg van de gids konden luisteren en ik maakte redelijk wat foto’s. Mijn broer wat meer, maar die heb ik natuurlijk niet.

Na in het wildpark getoerd te hebben, kwamen we terug aan het beginpunt. We moesten drie kwartiertjes wachten, genoeg tijd voor onze picknick en daarna namen we het trammetje naar de grotten. In de grotten zelf nam ik geen foto’s, ik had het vooral druk met de jongste kalm te houden. Tja, zijn autisme-brein sloeg af en toe alarm bij de donkere stukken, de gids en groep die iets sneller gingen en de gladde ondergrond. Maar toch vond hij het ook mooi. De stalagmieten en stalactieten spraken tot de verbeelding, het leek wel een sprookjesbos op sommige momenten. Ook het klank- en lichtspel op het einde vond hij prachtig.

Na de grotten was het nog twee uurtjes rijden voor we thuis waren. We bleven bij mijn broer overnachten, want ook de volgende dag stond er een uitstapje op de planning. Dit keer wel met een zonnetje.

Donderdag – Beekse bergen

We hebben met de jongens al een aantal dierentuinen gedaan, maar één die we nog niet gedaan hebben, was de Beekse Bergen. Ik was er zelf ook nog maar één keer geweest, toen ik de leeftijd van de oudste had.

Daar aangekomen keken we eerst wat we zeker wilden doen. De autosafari en roofvogelsafari stonden zeker in onze top. Om bij de roofvogelsafari te geraken hadden we twee opties: de wandelsafari doen, of met de boot een stukje varen naar de andere kant van het park. We opteerden voor de wandelsafari en genoten van de vele dieren die we onderweg tegenkwamen. Dit keer hadden we het ook beter getroffen met het weer: geen regen, zelfs amper bewolking, het zonnetje zorgde voor een prachtige dag.

De roofvogelsafari vonden we ook interessant, hoewel die van Pairi Daiza, vind ik peroonlijk veel beter uitgewerkt is. Maar mijn oudste, die droomt van een eigen roofvogel als huisdier, kon het best wel smaken.

Na de roofvogelsafari, moesten we kiezen of we de rest van de wandelsafari deden, of dat we de boot namen. We kozen om de wandelsafari af te werken, zodat we daarna met de auto rond het park konden toeren. Een volgende keer proberen de bootsafari uit.

We aten ’s avonds nog spaghetti bij mijn broer, waarna we naar huis vertrokken. Mijn man had op vrijdag nog een laatste cursusdag staan voor zijn code 95.

Vrijdag

Mijn man verdween in de voormiddag naar het werk om een vrachtwagen op te halen zodat hij zijn laatste uren praktijk kon volbrengen. Iets na de middag was hij thuis waarna ze met hun drietjes (mijn man en de jongens) en de hond, het huis uitgingen om nog wat Pokemons te gaan vangen. Ikzelf genoot van de rust in huis na twee drukke dagen en bracht het huishouden wat op orde.

Zaterdag en zondag

We hadden terug afgesproken met mijn broer. Normaal hadden we op vrijdag gebleven en een barbeque gedaan, maar door het onverwachte plannen van mijn man zijn laatste cursusdag werd het een dagje uitgesteld. Een namiddag kaarten, gevolgd door een barbeque, gevolgd door meer kaarten, later besloten we daar te overnachten.

Mijn broer wou zijn petekind graag zien voetballen dus met hun drietjes (mijn broer, mijn man en de jongste) vertrokken ze op zondagochtend vanuit Limburg naar Oost-Vlaanderen voor de voetbaltraining. Zot zijn doet niet zeer, denk ik dan, en gelukkig maar.

Tegen dat we ’s avonds eindelijk thuis waren, kon ik niet meer dan in mijn zetel kruipen en rusten. Gelukkig had ik onze planning voor de komende week al veel eerder op punt gesteld, zodat ik enkel moest printen en de oudste zijn planning doormailen. Hopelijk kan ik de komende week uitrusten van onze vakantie. ’t Is nodig!

 

Dit vind je misschien ook interessant…

Brochetto – Eens anders uit eten

Brochetto – Eens anders uit eten

In november was onze oudste jarig, 15 jaar al weer. Vroeger deden we met de familie een feestje met taart waarbij mijn...

Een updateje en lezen in 2020

Een updateje en lezen in 2020

Zoals je vast al gemerkt hebt is het dagelijkse bloggen niet echt mijn ding. Niet omdat ik niet wil, hoor, maar...

0 reacties

Een reactie versturen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *