Overlijdens, Examenstress en Ergernissen

Van Leslie

10 mei 2018

Het is even geleden dat hier nog iets gepost werd, maar laten we het erop houden dat de laatste weken heel stressvol waren. Zoals jullie al eerder op mijn blog konden lezen was mijn oudste niet geslaagd voor zijn basisschoolexamen 2 jaar geleden. Enkel Frans was hij gebuisd en voor Nederlands was hij geslaagd maar omdat hij voor spelling veel te laag scoorde (een groot deel, volgens mij, door zijn moeilijk leesbaar geschrift) wilden ze hem niet deliberen.

Nu goed, we kozen er dan voor om de examens van de eerste graad te doen en te kijken waar we zouden uitkomen. Ik moet eerlijk zeggen dat het meestal wel redelijk goed ging, maar de taalvakken bleven een ramp. Op dit moment zijn we zelfs aan het kijken of er niet meer aan de hand is (we denken aan dysfasie, maar afwachten wat de resultaten zijn van de testen). Dat maakte wel dat deze laatste maanden veel stress in ons huishouden zat, want hij was gewoon niet klaar voor de examens Engels en Frans, terwijl die via de examencommissie toch veel zwaarder zijn dan gewone examens op school.

Het was zelfs zo erg dat het hier in huis niet meer leefbaar was door de stress en we toch de keuze hebben gemaakt om in juni te herkansen voor die basisschoolexamens. Daar moet enkel zijn Frans voldoende zijn, en zijn spelling (of zijn geschrift ten minste) verbeteren. De stress die we voelden is toch verminderd, toch bij hem, hoewel die bij mij nu hoger ligt, want, als hij niet slaagt, dan moet hij terug naar school en dat ziet hij echt niet zitten. Maar goed, hij is hard bezig om zaken te herhalen, niet omdat hij het niet zou kunnen, maar eerder omdat de vraagstelling toch anders is. Nog een goede maand doorbijten en dat is ook weer achter de rug.

Het zou natuurlijk makkelijker zijn als de rest van het leven zijn gewone gangetje ging en je niet met een aantal overlijdens op korte tijd in je omgeving geconfronteerd wordt. Vorige vrijdag een goede vriendin van de familie, eigenlijk een derde grootmoeder van mijn jongens, en vannacht mijn nonkel die overleed aan longkanker. Dus tussen het studeren door, wordt er hier nog familie opgevangen, worden de jongens opgevangen en moet ik met mijn eigen verdriet ook weg kunnen. Maar, always moving forward, dat is mijn motto al mijn hele leven lang en dat zal nu ook niet veranderen.

Het zwaarste voor mij is om mijn kinderen te zien worstelen met sterfelijkheid, die van mensen rondom hun, die van hun ouders en die van hunzelf. En dat op een leeftijd waar ik dat toch nog veel te jong vind. Ja, het hoort bij het leven, maar op hun leeftijd hebben ze toch al veel mensen verloren en dat wreekt. Mijn moeder een aantal jaar terug, mijn schoonvader het jaar daarvoor, mijn stiefvader deze zomer, nu hun “moe Paula” en mijn nonkel. Het hakt er wel in. En dan kan ik alleen maar blij zijn dat ze thuis zijn en niet naar school gaan. Ze hebben tijd om hun verdriet te verwerken. Tijd om te leren omgaan met hun vragen en tijd om het nieuwe “normaal” te plaatsen. En verder: always moving forward. Jaja, ik geef ze dat motto ook maar ineens mee.

En als dat nog niet genoeg is, doe je op een dag de radio aan, of zet het nieuws op en zie je daar weer een politieker die het aloude argument verspreidt dat huisonderwijs voor asociale kinderen zorgt. Waarop de ergernissen bovenkomen. Ja, ik weet het, bijna verkiezingen, ze zitten in de oppositiepartij, maar toch. Het wringt. En het wringt hard momenteel. Maar goed, voorlopig laten rusten, dat kan er nu even niet meer bij. Net zoals er nog zaken zijn die er niet bijkunnen. Zoals slechte informatie die verspreid wordt onder huisonderwijzers onder het motto: ik weet alles beter. Het is soms heel moeilijk om op je handen te blijven zitten om geen ruzie te maken in huisonderwijsland, maar goed, dat doen we dan ook maar weer. Want zoals gezegd: dat kan er nu weer even niet bij. Eerst examens en rouwen dan weer verder.

Dit vind je misschien ook interessant…

Reset Week 3

Reset Week 3

Elke avond posten, dat wordt het niet, de postjes zijn veel te veel hetzelfde. Dan maar één keer per week en ik vul...

Reset Week 2 Dag 3

Reset Week 2 Dag 3

Vandaag begon ik stilletjesaan te zien wat ik terug wil creëren: rust! Tijdens het ochtendmoment haalden ze de grote...

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *