Het eigen thema

Toen ik een tijdje geleden onze dagelijkse planning toonde, stond daar in de namiddag bij beide jongens het onderwerp “Eigen Thema”. Ik beloofde toen dat ik daar later wat meer uitleg bij zou geven, en vandaag vond ik eindelijk de tijd. Nu ja, de tijd … Ik ben ziek en heb me met mijn laptop verstopt zodat de jongens mij gerust laten en tegen manlief zagen 😉

Het “eigen thema” bezie ik als het “unschooling” momentje dat ik liever nog iets verder zou doortrekken maar wat hier niet zou lukken, mede doordat ik veel te veel zou stressen met de verplichte examens, en mede door onze jongste die toch veel meer organisatie nodig heeft, en zou tilt slaan bij het unschoolen. Nu ja, geen probleem, dan maar niet, of toch niet helemaal 🙂

Nu, het “eigen thema”, wat houdt dat nu eigenlijk in? Eigenlijk bestaat het uit twee delen, waarbij 1 deel “verplicht” is, en het 2de deel “vrije keuze” is. In de eerste plaats is dat het moment waar ze dingen afwerken die gedurende de dag niet afgewerkt raakten, of herhalingsoefeningen ter voorbereiding van een toets, of remediëringsoefeningen na een toets. Hun “huiswerk” of, zoals onze oudste het noemt “zelfstandig voorbereiden”. Klinkt volwassener. Tja, whatever floats his boat, I guess 😉

Zodra dat af is, zijn ze vrij om te doen wat ze willen. En, wat doen ze dan? Vanalles. Even kijken wat hier zoal aan bod komt: programmeren (vooral onze oudste dan, met het boek Programmeren voor Kinderen), typeles herhalen, een lapboek maken rond een thema dat hun interesseert (in dat geval weet ik dat op voorhand, worden er in de bib boeken gehaald rond dit thema en zoek ik een bestaand lapbook, of maken ze zelf 1 met miniboek templates). Hier zit niets verplicht in. Sommige dagen maken ze tekening na tekening waarbij er verder niets gedaan wordt. Andere dagen vragen ze om een documentaire op te zetten. Of hoor ik ze tegen elkaar bezig om hun memorywerk te oefenen, of spelen ze een gezelschapspel. De enige regel is: geen schermtijd behalve als het voor iets leerrijk is.

Zo maakte onze jongste vorig jaar een lapboek rond de Titanic. Normaal zou dat zo’n twee weken duren (was een pakketje dat ik online vond), hij deed er twee maand over. Hij deed het allemaal zelf, maar er waren dagen dat hij iets anders deed en het bleef liggen. Mij niets gelaten, het is “hun” werk, “hun” interesse, ik hoef me niet te moeien. Duurt het een jaar voor het af is, mij goed. Verliezen ze de interesse halverwege? Mij ook goed. Hoe dikwijls beginnen wij niet ergens aan, om dan te leren dat het ons eigenlijk niet echt interesseert?

Dus, het “eigen thema”, ons uitstapje naar het “unschoolen”. En net genoeg voor de jongste om zijn eigen ding te kunnen doen, zonder overspoeld te worden door beslissingen die hij op dit moment niet kan/wil nemen. Hij leert het wel, op deze manier. En dat, dat is wat telt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.