Een schitterende week achter de rug, die begon met een perfecte dag. Nu ja, perfect, er waren wat mindere kanten. Laten we even kijken hoe het verliep.
We beginnen met één van de mindere kanten. Zondagavond schoof onze oudste van de trap en bezeerde zijn arm. Het leek mij niet erg, wat gekneusd en wat blauwe plekken, maar verder kon hij het bewegen. Op maandag kloeg hij wat meer (tja, wat stijf na het slapen), maar omdat de papa ook naar de dokter moest die avond, ging hij mee. Toch wat verstuikd, dus hij droeg deze week een polsbrace, en geen judo voor de laatste lesweek van het jaar. Tja.
Verder was maandag perfect. Post in de bus met goed nieuws. Ergens had ik het wel verwacht dat het in orde was, maar bevestiging is altijd leuk: ons thuisonderwijs wordt als voldoende beschouwd, dus we kunnen lekker verder op deze manier. Nu maar hopen dat op het einde van dit jaar het bewijs ook geleverd wordt door goede resultaten op de examens bij de oudste 🙂
Qua lesgeven was enkel de maandag een geplande dag. We waren een beetje op met al de voorbereidingen voor kerst, de spanningen voor de komende dagen, en dat begonnen we te merken. Dus enkel op maandag deden we effectief les, de andere dagen liet ik ze vrij. Maar dat ze veel leerden op die dagen, dat mag wel duidelijk zijn. Uit zichzelf schaakten ze met elkaar, namen ze werkboekjes in hun hand, en op een bepaald moment wou de jongste per sé een “nieuwe” les rekenen doen. Nu ja, nieuw, hij leerde de maaltafels al maar we zijn die aan het herhalen. Hij deed de tafel van 8, en hij begon er helemaal zelf aan (met Math Mammoth, dat ik vertaal, kan hij dat best, de uitleg staat op zijn werkbladen). En wanneer het niet meer ging? Dan had hij zijn broer om het hem uit te leggen. Ik zat er helemaal voor niets tussen. Perfect toch? En zonder ruzie. Hoe ze dat deden, geen idee, normaal hebben ze niet veel nodig om ruzie te maken. Ikke blij 😉
Verder veel lezen en voorlezen, de jongste nog steeds in Timoe, en bij de oudste lees ik A Christmas Carol, hoewel de jongste best meeluistert. Nu ja, de oudste luistert mee naar Timoe. Moet toch kunnen? Voor A Christmas Carol maken we wel een lapbook, maar dat vindt de oudste veel leuker dan échte taalles. Nu ja, ik laat hem maar in zijn wijsheid.
Er werden documentaires gekozen en gekeken, minecraft gespeeld op de PS3 en we begonnen de Nieuwjaarsbrieven te knutselen. Ook werd er verder “geprogrammeerd” met Hour of Code. Tijdens de volgende weken doen we op deze manier verder. Een beetje unschoolen, moet kunnen vind ik. Ik weet dat ze leren, ook al is het niet wat er in de schoolboeken staat of gepland door mij.



0 reacties