Een wonderlijk jaar – Dag 104 en 105

Weekend en wat een weekend! Terwijl de oudste zich bezighield met, jawel, die taalexamens voorbereiden, spendeerden de jongste, mijn man en ik ons op de voetbal. Twee dagen voetbal en dat kon tellen. Op zaterdagochtend zijn eerste toernooi met drie matchen, op zondagvoormiddag een training.

Zaterdag

Op zaterdag stond hij al voor dag en dauw naast mijn bed. Hij wou zich klaarmaken voor de voetbal en wel nu. Dat er nog een paar uur te gaan waren, dat was bijzaak. Na hem toch maar overtuigd te hebben om eerst te ontbijten, zorgde ik er daarna voor dat hij tegen 8u15 klaarstond zodat we ten laatste om 8u30 konden vertrekken. We kwamen ongeveer gelijktijdig aan met de kameraadjes van Gewoon Wij waardoor ik hem weer snel ‘kwijt’ was. Nu ja, na het overzicht van de ploegverdeling in de kleedkamer, ging hij het veld op om op te warmen voor de wedstrijden.

Drie wedstrijden speelden ze. De eerste werd gewonnen, bij de tweede stonden ze 3-0 achter om dan toch nog met 3-3 gelijk te spelen, de derde werd verloren. Een grote teleurstelling, maar ook dat hoort erbij. Verder heeft hij vooral genoten en kijkt hij al uit naar een volgende wedstrijd.

Zondag

Zondagochtend begon een beetje in mineur. Na de zware voormiddag de dag ervoor wou hij helemaal niet naar de voetbal. Met een gezicht dat op zeven jaar onweer stond, stapte hij in de auto. Ik had er mij al op voorbereid dat hij waarschijnlijk heel de tijd aan de kant zou staan, maar niets was minder waar. Eens daar aangekomen duurde het geen 5 seconden voor hij op het veld stond. Dat ik het mij achteraf zou beklagen, dat wist ik wel, maar ik was al blij dat hij zo goed meedeed.

Die namiddag was het inderdaad van dat. De oudste en de papa gingen gaan lopen van zijn humeur en ik had de kans om hem zoveel mogelijk de tijd te geven om zijn kuren uit te werken zonder dat hij extra geprikkeld werd. Tegen de avond was het al veel beter, hoewel hij heel vroeg ging slapen. Benieuwd wat dat gaat geven voor de komende week.

10 Replies to “Een wonderlijk jaar – Dag 104 en 105”

  1. Voetballen is erg leuk. Ik heb jaren lang gevoetbald. Als ik een enkele keer verloor nam ik het sportief op ( vaak kwam dat door de teamleden die niet meededen). Ik weet zeker dat het volgende week beter gaat.

    1. Mogen was geen probleem, willen wat anders 😉 Hij heeft autisme en de ploeg waar hij speelt is speciaal voor kinderen met autisme. Ze houden dus ook rekening met overprikkelde kinderen die toch even een time-out momentje nodig hebben. Gelukkig was zijn time-out momentje niet op de voetbal maar thuis 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.