Wonderlijke momenten – vakantie, verjaardag en NaNoWriMo

Vorige week geen wonderlijke momenten blogje. Ik had toen een hele week afgezien met migraine en totaal geen zicht op wat er eigenlijk zo wonderlijk was die week. Het feit dat ik het overleefd had, misschien? Deze week heb ik er wel eentje klaar. De kinderen en ik hadden vakantie, mijn man nachtdienst, we vierden een verjaardag en we speelden met de puppies bij mijn broer. Een gevulde week dus.

Een week nachtdienst

Zoals ik al zei had mijn man nachtdienst. Omdat er een feestdag tussenzat, betekende dat, dat hij vier nachten moest werken. Op zondag begon hij redelijk vroeg (normaal moest hij om middernacht starten, maar hij begon al om 18u zodat hij om middernacht kon stoppen). De rest van de week verliep redelijk normaal, behalve de nacht van dinsdag op woensdag. Toen stond hij in panne en was daardoor 14u van huis weg was. Gelukkig was hij de nacht van woensdag op donderdag thuis en moest hij daarna nog maar één nacht werken.

Vakantie en huisonderwijs planning

De jongens en ik hadden wel een weekje vakantie verdiend. We startten al in augustus met ons huisonderwijs en dat begonnen we toch heus te voelen. De oudste werkte wel verder aan zijn volgende examenvak (economie), maar verder was het hier rust en kalmte op vlak van het onderwijs. Er werden wat documentaires gekeken en een avond waar de oudste mee met de papa gaan werken was, verveelde de jongste zich en maakte hij wat werkblaadjes voor Frans en rekenen die ik had liggen. Niets bijzonder, maar gewoon rustig genieten van de vakantie. Moet kunnen.

Ik probeerde een planning voor de volgende weken op te bouwen en hoewel ik niet helemaal tevreden ben, hebben we toch weer een aantal leuke dingen op de planning staan. Zo gaan we bv. naar de musical 40-45 met het VHoV, naar de Night of the Proms samen met mijn man en mijn broer, en heb ik ook een bezoek aan het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen ingepland. In december zou ik dan weer graag een maandje rond Kerstmis en andere winterfeesten werken. We lezen dan ook elk jaar dit boek: A Christmas Carol.

Budgetaankopen

Wanneer je als een éénverdienersgezin leeft, is het belangrijk dat je met bepaalde zaken rekening houdt. Eén van die zaken is het huishoudbudget zo laag mogelijk houden. Zo zagen we twee weken geleden een advertentie voor een “half varken” aan €2,49/kg. We bespraken het met mijn broer en we besloten de aankoop te delen. Woensdag ging hij het ophalen (hij woont op een klein uurtje van die Duitse winkel) en die avond gingen we bij hem langs om het te verdelen.

Daar het nog versneden moest worden vroeg dat toch wel even wat tijd. En, oh, wat ben ik dan altijd weer blij dat mijn man zijn ouders boeren waren en ook zelf hun dieren slachtten en hij daar ervaring met heeft. Goed, hij is geen slager, maar voor ons eigen gebruik is het goed genoeg. En lekker vlees dat het is, echt, voor dat geld hebben we er zeker geen spijt van.

Verjaardag: 14 al weer

Jaja, gisteren was het zover: mijn oudste zoon werd 14 jaar. Op dinsdag 2 november 2004 was ik 42 weken zwanger toen ik ‘s ochtends naar de gyneacoloog op controle ging. Het leek duidelijk dat hij niet zelf zou komen omdat hij nog vlak onder mijn ribben zat en ik kreeg een afspraak om die donderdagavond naar het ziekenhuis te gaan zodat ik op vrijdag ingeleid zou worden. Mijn dokter waarschuwde mij dat ik waarschijnlijk wel een epidurale zou nodig hebben als ik ingeleid werd, vooral omdat hij dan nog moest indalen.

Echter, zover kwam het niet. Die namiddag, rond 15u kwamen de weeën op. Natuurlijk, dacht ik niet dat het weeën waren, ah ja, ik zou niet zonder inleiding bevallen werd mij die ochtend verteld, maar om 19u overtuigde mijn moeder mij toch om naar het ziekenhuis te gaan. Ik was vast overtuigd dat ik terug naar huis zou worden gestuurd, maar niets was minder waar. De weeën waren echt in gang geschoten en ik zou die nacht bevallen. Mijn gyneacoloog zei nog al lachend: “wat kom jij hier doen, ik heb je vandaag al gezien?!”

Omdat mijn zoon nog niet helemaal ingedaald was, moest er door de vroedvrouw mee op mijn buik geduwd worden (waardoor ik enkel dagen met een blauwe buik rondliep), maar het is me wel gelukt om zonder epidurale te bevallen. Ik heb het meeste van de weeën opgevangen in het bad, maar mocht daar niet bevallen omdat hij nog aan het indalen was. Maar goed, maakt niet uit, om kwart na 3 ‘s nachts had ik mijn zoon op mijn buik liggen. En nu, 14 jaar later, heb ik een eigenwijze, koppige tiener rondlopen die zijn vader en mij handenvol grijze haren bezorgd. Tja, dat hoort erbij, zeker?

Voor zijn verjaardag gingen we wokken, dat doen we allemaal graag en dat wou hij graag. Het werd een heel gezellige avond, tot onze, net 14-jarige, besloot dat, hoewel zijn ogen groter waren dan zijn buik, hij toch zijn bord zou leegeten en hij zich dat moest bekopen met maagkrampen. Tja, dat noem ik dan weer groeipijnen, zo leert hij 😉

Voor de jongste was dat uit eten gaan een heel druk moment door zijn autisme, maar toen we de dag erna bij mijn broer langsgingen kon hij zichzelf kalmeren door bij zijn beste vriendin te kruipen. Zoals je ziet, heeft hij goed gerust.

 

Puppies

Mijn mannen gingen samen met mijn broer wandelen met de grote honden vandaag en ik mocht op de puppies passen. Vond ik helemaal niet erg, want al zeg ik het zelf, het zijn schatjes, kijk maar even mee naar de foto’s.

Oh, en moest je geïnteresseerd zijn, er zijn er blijkbaar nog een paar beschikbaar.

NaNoWriMo

Ik zeg het al een paar jaar, maar dit jaar doe ik echt mee: NaNoWriMo. Ik wil een goed stuk van het boek afwerken dat ik al jaren heb rondzwerven in mijn hoofd. De hoofdstuk outlines en de personage beschrijvingen heb ik al in 2013 geschreven maar nooit verder geraakt dan het eerste deel van het eerste hoofdstuk. Op 1 november ben ik dus begonnen om dit verder uit te werken. Ik ben heel blij want momenteel heb ik al meer dan 7 700 woorden. Wie weet, we zien wel wat het wordt. Of ik het ooit ga publiceren? Geen idee, maar ik wil het gewoon uit mijn hoofd en op mijn computer hebben staan. Daarna zien we wel weer verder.

En hoe was jouw week? Vakantie genomen of hard gewerkt? Had je iets te vieren, of gewoon genoten van de paar zonnige dagen die we deze week toch zeker hadden? Laat je het hieronder weten?

30 Replies to “Wonderlijke momenten – vakantie, verjaardag en NaNoWriMo”

  1. Nog gefeliciteerd met de 14e verjaardag van je oudste zoon! Die foto van je andere zoon tussen de honden is echt heel lief. Zal vast een heerlijk slaapplekje zijn.

  2. Leuke blog met mooie foto’s, en inderdaad lijkt het me een heerlijk plekje om in een “dogsandwich” te slapen! 😉
    Heerlijk dat je zo georganiseerd kunt leven met een maandplanning voor wat je allemaal wilt gaan doen. Ik moet daar echt aan gaan werken, want ik ben een complete chaoot 😂

    1. Goh, een echt gedetailleerde maandplanning is het niet. Eerder een planning van de grotere zaken (zoals die uitstappen) en dan een idee van waar ik naartoe wil met hun schoolwerk. Of we ook alles afkrijgen, is een andere vraag LOL

  3. Super tof dat je dit jaar mee wilt doen met NaNoWriMo. Volgend jaar wil ik ook meedoen. Ik zou zeker iets van het verhaal delen als ik jou was 🙂
    Ik vind het echt een spannend project!

    1. Ik schrijf vooral in het Engels, maar ik heb ergens een auteurblog dat ik hier wel eens zal delen en waar een stukje van het eerste hoofdstuk op zal verschijnen zodra het boek klaar is.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.