
LUM3N / Pixabay
Gelukkig kwam het ziek zijn na de feestdagen, maar sinds het al even geleden was dat ik hier iets plaatste, giet ik alles even in één berichtje.
Voor de feestdagen werkte ik met onze jongste zijn Harry Potter en Planten unit af. We hebben afgesproken dat we met de rest van de Harry Potters wachten tot volgend jaar. We nemen dan een rustiger jaar (minder examenstress voor de oudste) en dan doen we het allemaal samen en kan de oudste meegenieten van een heel jaar Harry Potter.
De oudste werkte rustig voort aan zijn kennis voor wiskunde en mag daar 23 januari een examen voor afleggen. We zitten nog niet aan het einde van zijn leerstof (vooral omdat hij constant maar meer oefeningen blijft vragen), maar volgens onze planning zou het allemaal in orde moeten komen voor het examen. Naast wiskunde is ook geschiedenis een vak waar momenteel veel aandacht aan gespendeerd wordt, met een examen gepland op 2 februari.
We bekeken ook de rest van de examenplanning. Na deze twee examens heeft hij zijn taalexamens nog af te leggen (Nederlands mondeling, Frans en Engels), techniek (praktijk en theorie, beide gepland in april) en herkansing economie. Toen we het zo bekeken, leek het niet zo onoverkomelijk om alles dit jaar af te krijgen. In het slechtste geval kijken we in mei of hij het examen lager onderwijs opnieuw aflegt in juni.
Hij buisde bij zijn eerste keer voor Frans (slechts een vierde ingevuld en een resultaat van 17%) en spelling (taal zonder spelling kwam op ongeveer 70%, met spelling op 51%, vooral een slecht resultaat door zijn geschrift of de stress, of beide). Een herkansing is dus niet ondoenbaar, maar indien niet nodig willen we er ook niet te veel over stressen, uiteraard. Maar dat zijn dus zorgen voor later, momenteel blijven we gewoon focussen op die examens 1ste graad.
Dat was onze afsluiter voor 2017 qua lessen. Tijdens de feestdagen legden we alles opzij en konden we genieten van een kerstavond bij mijn grootmoeder, een kerstdag bij vrienden en nieuwjaar gezellig onder ons. Eerlijk gezegd heb ik persoonlijk niets (meer) met de feestdagen, ze kunnen mij niet lang genoeg wegblijven, maar voor de jongens doe ik natuurlijk mijn best om het gezellig te maken. Voor mij is kerstmis alleen maar een herinnering aan het feit dat de sterfdag van mijn mama dichterbij komt (24 januari). Een dag waarop ik crash en de boel gewoon even de boel laat (gelukkig is het wiskunde-examen er vlak voor).
Tussen kerst en nieuwjaar ging onze oudste op judostage in Nederland. Drie dagen waar hij les kreeg van Nederlandse en Belgische topjudoka’s (onder andere Ilse Heylen). Hij heeft erg genoten van die dagen, toch wat sport betreft. Verder vond hij het niet leuk dat ’s avonds op de kamer iedereen maar op zijn gsm zat te spelen, hij had toch gehoopt wat leuke contacten te kunnen maken. Ja jongen, de huidige maatschappij is gsm verslaafd. We kregen ook bericht voor de judokampen van Fedes voor 2018 en hij schreef zich in voor 2 keer een week (één keer in de paasvakantie en één keer in de zomer). Het kamp dat hij vorig jaar in de zomer deed vond hij super en ik denk dat hij daar in 2018 ook weer veel aan gaat hebben.

silviarita / Pixabay
De afgelopen week wilden we dan weer in ons onderwijs vliegen, maar dat was buiten het ziek zijn gerekend. Onze oudste begon al te hoesten twee dagen na nieuwjaar en begin van de week was hij nog steeds ziek, hoewel al iets beter. Tegen het midden van de week lag ik dan in de zetel ziek te wezen (en ben nog steeds niet top) en op vrijdag begon de jongste ook. We bleven met goede moed aan de wiskunde van de oudste werken, maar dat was zowat het enige dat we gedaan kregen (op maandag een aantal dingen meer, maar op dinsdag voelde ik het ziek worden opkomen en woensdag was het afgelopen met mij). We hopen op een betere week. De jongste en ik kijken uit naar een studie rond het boek Nim’s Eiland en het thema “weer”. En de oudste wil een helderder hoofd zodat zijn wiskundelessen er ook effectief in zitten. We hebben hoop.
En spijtig genoeg was het ziek zijn niet onze enige pech de afgelopen week. Gisteren vond mijn man het niet beter dan zijn koffie om te stoten toen hij aan mijn laptop zijn mails zat te lezen. Alles nat en mijn harde schijf waarschijnlijk stuk. Mijn broer is direct langsgekomen om te zien of het nog te redden was, maar de kans is klein. Even op mijn man zijn schuldgevoel gewerkt 😉 en een nieuwe laptop is al besteld. Moest de oude nog te repareren zijn, dan krijgen de jongens hem voor hun schoolwerk. Want de desktop waar zijn aan werken is toch ook weer een 10 jaar oud.
Ik hoop verder op een pechvrij 2018 en wens jullie allemaal een schitterend jaar toe!




0 reacties