Succesjes van onze oudste

Ik wou het eigenlijk in mijn eerstvolgende postjes hebben over wat we dit jaar gebruiken als curriculum, of methodes, maar ik stel het even uit. Eerst wil ik het hebben over wat succesjes die vorige week geboekt zijn door mijn oudste zoon.

Het eerste succesje was zijn eerste kookles. We kozen dit jaar voor hem als leidraad Build Your Library Grade 7 (zou gelijk moeten staan aan het 1ste middelbaar). Dat jaar draait rond World Geography en dat spreekt hem wel aan (aardrijkskunde is dan ook het eerste vak dat hij koos voor zijn examens van de eerste graad secundair, maar daarover binnenkort meer).

Dit jaar ‘bezoeken’ we elk continent en bespreken het vanuit verschillende standpunten. En hij moet geregeld een project kiezen dat met dat continent of met één van de landen in het continent verband houdt. Er is een hele lijst van projecten waar hij uit kan kiezen, en zijn oog viel op het samenstellen en maken van een maaltijd die typisch is voor dat continent.

Het eerste continent is Noord-Amerika en hij koos ervoor om een typische Amerikaanse maaltijd te maken: steak, baked potato with sour cream and bacon toppings en corn on the cob, en als afsluiter New York Cheesecake.

Hij is altijd al heel geïnteresseerd geweest in koken, maar door veel te traag gaande verbouwingen komt het er maar niet van (ik heb amper ruimte in de keuken om daar alleen te staan, laat staan met twee en dan nog les te geven), maar nu moest ik wel. Hij heeft bijna alles alleen gedaan, ik stond er vooral bij om uitleg te geven, en om dingen in en uit de oven te halen. Het resultaat? Kijk zelf maar even:

En ander succesje boekten we op het vlak van lezen. Eerst wat achtergrond: Myrddin had vanaf het eerste leerjaar moeite met lezen. Na kerstmis werd hij verplicht om elke dag thuis extra te lezen, hij kreeg een tekst op maandag en moest die dan elke dag van de week vijf keer luidop lezen thuis.

Dit kwam met veel tranen (en eerlijk gezegd, haalde hij nooit die vijf keer, want ik was er van overtuigd dat het wel zou komen, en wie ziet haar kind nu graag dagelijks zo wenen?) Uiteindelijk kon hij lezen, maar hij had wel problemen met intonatie en leestekens. Iets waar ik mij niet aan stoorde, want nogmaals, hij zou het wel leren.

Derde leerjaar, nog steeds problemen met intonatie en leestekens en op een gegeven moment wou hij niet meer luidop lezen thuis. Geen reden gegeven, maar ik stoorde mij er niet aan, want hij kon lezen en zolang hij in stilte las was het voor mij goed.

Tot ik op de ouderavond kwam met Kerstmis waar zijn leerkracht hem helemaal afbrak, vooral hiervoor dan. Kwam daarna het hoge woord eruit bij hem, dat zij hem in de klas uitlachte en dat de kinderen meededen (hmm, en het pesten begon in het derde leerjaar? Mag ik even veronderstellingen maken?)

Op school gaan praten met de directie, geen resultaat, ah nee, die houden het hand wel boven de leerkracht haar hoofd. Gelukkig was ze vanaf de krokusvakantie veel afwezig, dus leek het wel te gaan voor hem, hoewel het pesten vanuit de kinderen bleef doorgaan.

In het vierde had hij een pracht van een leerkracht, heel begaan met hem, maar het luidop lezen verbeterde niet, hij weigerde, zelfs in de klas (was het enige “minpunt” waarop de leerkracht mij aansprak en na mijn uitleg kon ze het wel begrijpen).

Einde vierde wisten we dan dat hij in het vijfde de juf uit het derde zou krijgen en dat gecombineerd met het pesten dat niet voorbijging, was dat de laatste druppel en kozen we voor thuisonderwijs. Twee jaar lang heeft hij geweigerd luidop te lezen.

Een paar dagen geleden was ik aan het voorlezen en viel mijn stem even weg. Terwijl ik iets na om te drinken, nam hij het boek en las een paragraaf voor. Met perfecte intonatie, met rekening houden met de leestekens. Perfect gewoon. Ik had de tranen in mijn ogen; En hij? Hij rolde met zijn ogen en zuchtte dat de mama toch wel een emotioneel wrak was af en toe. Tja, pubers 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.